5 november: Herdenking omgekomen migranten

Nieuws text rechts

Mikal Tseggai vertelde een aangrijpend verhaal over haar oom, Salomon:
“Het moet 45 jaar geleden geweest zijn dat mijn oom Salomon op pad ging. Hij ging de strijd aan met Ethiopische onderdrukking en geweld en had een vrij en welvarend Eritrea voor ogen. Hij was bereid daarvoor zijn leven te geven en mijn grootmoeder was bereid om haar zoon daarvoor te laten gaan. Zoals iedere dag zoveel moeders op het Afrikaanse continent en elders op de wereld hun kinderen laten gaan. Op weg naar meer vrijheid. De situatie van de huidige generatie Afrikaanse vluchtelingen maar ook vluchtelingen van elders kan niet weggewuifd worden en ten koste gaan van politieke strijd, want ergens tussen dictaturen en westerse democratie, tussen machtsstrijd en migratiedeals vind je de dromen en hoop van mijn oom Salomon uit Eritrea en duizenden anderen die nooit terug zullen keren naar hun vaderland dat vredig en welvarend op hun wacht. Hun dromen blijven ergens liggen. In de Afrikaanse bergen, in het zand van de woestijn en op de bodem van de Middellandse Zee. We mogen hen niet vergeten”.